พี่ข้างบ้าน : Alistonut

นิยายสั้นวาย ชาย-ชาย (YAOI)

โดย : Alistonut
ลิขสิทธิ์ : Magic Time Media

บ่น พี่มาร์ทเขากลับมาแล้วนะลูก”

เสียงแม่ดังมาจากในครัว ทำให้ผมชะงักไปกับคำที่แม่บอกว่า มาร์ท พี่ชายข้างบ้านกลับมาจากเรียนต่อแล้ว ผมจะไม่เซ็งเลยถ้าเมื่อก่อนเราสองคนเป็นพี่น้องที่รักใคร่ปรองดองกัน แต่มันไม่ใช่อย่างนั้นน่ะสิครับ ก็ในเมื่อสมัยก่อนตอนพี่เค้ายังอยู่บ้าน เราทะเลาะกันแทบทุกวัน มีเรื่องให้กัดกันตลอด แต่ที่บ้านพี่เขาคือทุกคนเอ็นดูผมมากนะครับ ยิ่งตอนพี่เขาไม่อยู่นะครับผมเหมือนเป็นลูกชายอีกคนของบ้านเขาเลยครับ เพราะผมชอบปีนรั้วบ้านข้ามฝั่งไปขอปีนเก็บมะม่วงบ้านเขาบ่อยๆ

ถึงเมื่อก่อนผมจะแสบซนขนาดไหน เรียกได้ว่าเป็นหัวหน้าแก๊งเด็กในหมู่บ้านเลยนะครับ แต่ตอนนี้ก็ลดๆ ลงบ้างแล้วครับ พอโตขึ้นอะไรหลายๆ อย่างก็ทำให้เราเปลี่ยนไปตามสภาพแวดล้อมอ่ะครับ

“บ่น เดี๋ยวเอาแกงส้มที่แม่ทำไปให้บ้านป้านีด้วยนะ” ป้านีที่แม่พูดถึงก็คือแม่พี่มาร์ทเขานั้นแหละครับ ปกติเวลาบ้านใครทำอาหารก็มีแบ่งไปให้กันบ้างครับ เราอยู่กันอย่างถ้อยทีถ้อยอาศัยครับใครมีเรื่องเดือดร้อน ถ้าพอช่วยได้ก็ช่วยกันครับ
.
.
.

ตึ๊งตึง! ตึ๊งตึง!

ผมกดออดประตูบ้านป้านีครับ รอสักพักก็มีผู้ชายตัวสูง หน้าตาดีคนหนึ่งมาเปิดประตูบ้านให้ พอประตูเปิดออกเขามองหน้าผมนิ่งเลยครับ ผมก็มองเขากลับ ให้เดาคงจะเป็นไอ้พี่มาร์ทที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศแน่ๆ เราไม่เจอกันเกือบ 5 ปีครับเขาคงจำผมไม่ได้มั้ง หน้าเขาดูสงสัยเล็กน้อย ดูทำหน้าเข้าอย่างขำอ่ะ

“มาหาใครครับ” พี่มาร์ทเอ่ยถามขึ้นหลังจากมองสำรวจผมเรียบร้อย คงยังดูไม่ออกว่าผมเป็นไอ้เด็กที่เมื่อก่อนเล่นซนไปวันๆ และเคยก่อกวนเขาอยู่บ่อยๆมั้งครับ

“แม่ให้เอาแกงส้มมาให้ป้านีอ่ะ เอ่า เอาไปเร็ว เอา” พอผมยื่นถ้วยแกงส้มให้แล้วก็หันหลังเดินกลับบ้านเลยครับ
.
.
.

// Part มาร์ท

ผมงงนิดหน่อยครับที่มีคนน่ารักอยู่ๆ ก็ยื่นแกงส้มมาให้แบบนั้น แต่พอมองหลังเล็กๆ ที่วิ่งเข้าไปในบ้านข้างๆ ถึงกับเกือบร้องเห้ยออกมา ก็แน่สิครับ ก็บ้านหลังนั้นในความทรงจำผมมันเป็นบ้านของไอ่เด็กแสบคนนั้นนี่นา ไม่อยากจะเชื่อเลยครับว่าไอ้เด็กเด็กดื้อที่ผมเคยบอกว่า ‘ไม่มีใครเอามาเป็นแฟน’ ในวันนั้นโตมาจะน่ารักขนาดนี้ โอ๊ย! ไอ้มาร์ทคนนี้อุตส่าห์นึกดีใจที่แถวบ้านมีคนน่ารักมาอยู่ แล้วกะว่าจะจีบสักหน่อย พอรู้ว่าเป็นไอ้เด็กนั้นคงต้องคิดอีกที แต่เด็กมันน่ารักตรงสเปคผมเลยครับ ตัวเล็กๆ ขาวๆ ดูนุ่มนิ่มน่ากอด หวังว่าโตมาแล้วนิสัยแสบๆคงหายไปบ้าง

“มาร์ท ใครมาละลูก” แม่ผมถามขึ้นหลังจากผมเปิดประตูเข้ามาที่ห้องครัว

“ไอ้ตัวแสบข้างบ้านเอาแกงส้มมาให้น่ะครับแม่”

“อ่อน้องบ่นมาเหรอลูก ดีจังเลย มาร์ทรู้มั้ยตอนมาร์ทอยู่ต่างประเทศ น้องบ่นเขาก็คอยมาเล่นมาคุยกับแม่อยู่บ่อยๆ เลยนะ ไม่งั้นแม่เหงาแย่เลย เป็นเด็กที่น่ารักจริงๆ นี่นะยังอยากได้มาเป็นลูกอีกคน คุยเก่ง รู้จักออดอ้อนด้วยนะ”

“ไอ่เด็กแสบคนนั้นน่ะเหรอครับน่ารัก มาร์ทไม่แน่ใจเท่าไหร่ เมื่อก่อนมาร์ทยังจำได้อยู่เลยว่าน้องน่ะแสบแค่ไหน” วีรกรรมเยอะมากๆครับไอ่เด็กแสบคนนั้นน่ะ ไม่งั้นเราคงไม่ทะเลาะกันเกือบทุกวัน

“น้องเขาโตขึ้นมากแล้วนะ ตอนนี้ก็อยู่ปี 2 แล้วด้วย ไม่แสบเหมือนแต่ก่อนหรอกจ่ะ”ผมยังไม่เชื่อแม่ร้อยเปอร์เซ็นหรอกครับต้องรอดูไปกันก่อน…

“เออมาร์ทเสร็จแล้วล้างถ้วยแล้วเอาไปคืนน้องด้วยล่ะแม่ไปดูละครแล้ว”

End part มาร์ท//