VineLove in the sunnight [เพราะแก้วแต่ละใบมีไว้สำหรับไวน์แต่ละขวด] : โลมาตัวสีเขียวที่ว่ายอยู่ในทะเลสีชมพู

นิยายสั้นวาย ชาย-ชาย (YAOI)

โดย : โลมาตัวสีเขียวที่ว่ายอยู่ในทะเลสีชมพู
ลิขสิทธิ์ : Magic Time Media

หินมูนสโตนคือเครื่องรางความรักที่เชื่อว่านำความผูกพันและพลังแห่งรักมาสู่ผู้สวมใส่ ซึ่งตอนนี้แม่ได้นำสิ่งนี้มาให้ผม แน่นอนว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ท่านได้ให้เครื่องรางความรัก ไม่ว่าจะเป็น ด้ายแดง Izumo Taisha หินทูร์มาลีนแดง หินโกเมน หินมรกต หินไรโดไนท์และอีกสารพัดหิน หรือแม้แต่กระทั่งพาผมไปไหว้ขอพรที่วัดต่างๆตามกระทู้พันทิป แม่พยายามทำทุกทางเพราะท่านอยากให้ผมมีแฟนสักที

ผมชื่อไนท์ครับ เปิดร้านนำเข้าไวน์กับเพื่อนสนิทสมัยมหาวิทยาลัย ปีนี้อายุผมก็เข้าเลขสามสิบแล้ว ซึ่งนี่คือเหตุผลที่แม่อยากให้ผมมีแฟนเหมือนคนอื่นเขาบ้างสักที จริงๆแล้วผมไม่ได้อยากโสดอย่างทุกวันนี้หรอก ผมน่ะมีความความปรารถนาที่แรงกล้าในเรื่องความรัก แต่ปัญหาคือในช่วง 29 ปีที่ผ่านมาของผมไม่มีใครเข้ามาทำให้ใจเต้นเลยสักคน เข้ามาคุยนิดหน่อยแล้วก็หายไป มันเลยทำให้ผมขึ้นคานอยู่อย่างนี้ไงล่ะครับ

“เครื่องลางใหม่สวยดีนะ คราวนี้เป็นหินอะไรล่ะ” พายที่เป็นเพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัยพ่วงกับตำแหน่งหุ้นส่วนร้านนำเข้าไวน์ที่ทำร่วมกันได้เอ่ยถามด้วยใบหน้ายิ้มแซวๆอย่างที่เคยทำ

“คราวนี้เป็นหินมูนสโตนว่ะ หวังว่าคงจะได้ผลดีกว่าที่ผ่านมานะ” ผมตอบพายไปอย่างตัดพ้อเพราะทำมาทุกอย่าง สารพัดวิธีแล้วก็ยังไม่ได้ผล ครั้งนี้ก็คงได้แต่ภาวนาให้เกิดปาฏิหาริย์รักแห่งหินมูนสโตนขึ้น

ทุกเช้าผมจะมาเดินเช็คสต๊อกหลังร้าน ตรวจดูว่ามีไวน์ตรงตามจำนวนที่บันทึกไว้ไหม เพื่อให้มั่นใจว่าจะมีไวน์ส่งลูกค้าครบตามออร์เดอร์ที่ได้รับมา

“ อีก 2 สัปดาห์ไนท์ต้องบินไปดูไวน์ล็อตหน้าที่ฝรั่งเศสนะ จำได้ใช่ไหม” พายเอ่ยถามหลังจากที่ผมเช็คของในสต๊อกเสร็จ

“ ได้ ไม่มีปัญหา เราล็อคตารางไว้แล้ว ” ผมตอบยิ้มๆให้กับคนตรงหน้าที่เช็ดแก้วอยู่

.
.
.

2 สัปดาห์ผ่านไป

Burgundy , France

Old world wines

 

หลังจากที่บินมานานติดต่อกันหลายชั่วโมงผมก็เดินทางมาถึง burgundy ซึ่งเป็นแคว้นแห่งไวน์ที่สำคัญในฝรั่งเศส ไวท์ burgundy มีลักษณะเฉพาะที่แตกต่างจากที่อื่น มีการแบ่งคลาสของไวน์อย่างชัดเจน และเป็นที่รู้กันดีว่าไวน์แดงของ burgundy นั้นจะใช้องุ่นพันธุ์ Pino Noir ถึงแม้จะไม่มีระบุในฉลากก็ตาม

ผมอยากผ่อนคลายจากความเมื่อยล้าและน่าเบื่อที่อยู่บนเครื่องบินมานานกว่าสิบชั่วโมงเลยตัดสินใจออกมาเดินเล่นในละแวกที่พัก ตึกแถวนี้มันดูสวยไปหมด แคว้นนี้มันคือเมืองแห่งเทพนิยายชัดๆ จนเดินผ่านมาสักพักก็เจอกับสิ่งที่น่าสะดุดตา มันคือร้านหนังสือที่ประดับไปด้วยแก้วไวน์ ซึ่งเป็นสิ่งที่แปลกตาที่สุดตั้งแต่เคยพบเจอมาจึงทำให้ผมตัดสินใจเดินเข้าไปในร้านอย่างไม่รีรอ

บรรยากาศในร้านค่อนข้างเงียบ อาจเป็นเพราะตอนนี้ไม่ได้มีลูกค้าเยอะมากนัก มีเพียงแต่เจ้าของร้านสูงราว180เซนติเมตรที่กำลังเล่นกับแมวเปอร์เซียน้อยของเขาอยู่ พอเห็นอย่างนั้นผมก็อดที่จะเอ็นดูไม่ได้ ที่นี่มีหนังสือแนวเดียวกับที่ผมอ่านอยู่ค่อนข้างมากและมันสามารถดึงความสนใจของผมที่ก่อนหน้านี้เอาแต่มองเจ้าของร้านเล่นกับเปอร์เซียน้อยไปสนใจหนังสือที่จัดเรียงอยู่ในชั้นวางแทน

“ โอ้ะ เล่มนี้หาซื้ออยู่ตั้งนานหนิ ! ” ผมอุทานขึ้นด้วยความตกใจปนดีใจ จนทำให้เจ้าของร้านที่นั่งเล่นกับเปอร์เซียน้อยหันมามองด้วยความงุนงงก่อนจะเอ่ยทักขึ้น

“ เอ่อ หนังสือเล่มนั้นมีคุณตาคนนึงเอามาขายให้กับผมเมื่อวันก่อนครับ เห็นว่าเป็นวรรณกรรมเก่าที่หาได้ยากผมเลยซื้อเก็บเอาไว้ ” เจ้าของร้านร่างสูงได้พูดด้วยน้ำเสียงใจดีและสีหน้ายิ้มแย้ม

“คุณขายหนังสือเล่มนี้ให้ผมได้ไหมครับ ผมกำลังตามหาหนังสือเล่มนี้อยู่พอดี” ไนท์เอ่ยด้วยเสียงที่อ้อนวอนและแววตาขอร้องแบบขีดสุด

“จริงๆวรรณกรรมเล่มนี้ผมไม่ได้จะขายหรอกครับ”

“……”