เด็กสาวจากบ้านเด็กกำพร้า  : อารัญ

นิยายสั้นแนวเขย่าขวัญและระทึกขวัญ (Thriller)

โดย : อารัญ
ลิขสิทธิ์ : Magic Time Media

“วันนี้ทำอะไรกินเหรอคะแม่” เด็กสาวนามว่า ‘ของขวัญ’ เดินเข้ามาหาผู้เป็นแม่ในครัว หลังจากที่เธอพึ่งกลับมาจากโรงเรียนและเก็บของต่างๆ เข้าที่เสร็จสรรพ

“คะน้าหมูกรอบจ้ะ”

“ว้าว.. น่ากินจัง ทำการบ้านเสร็จเดี๋ยวหนูลงมากินนะ”

“จ้ะ”

ของขวัญยืนบิดตัวยืดเส้นยืดสายด้วยความเหนื่อยล้า เพราะวันนี้เธอได้เรียนวิชาพละเป็นคาบสุดท้ายก่อนกลับบ้าน หลังจากยืดเส้นให้ร่างกายผ่อนคลายแล้ว เด็กสาวก็ปรี่ขึ้นไปบนห้องนอนของเธอทันที

ที่จริงแล้วของขวัญไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของกุสุมา เพียงแต่ถูกรับเลี้ยงมาจากสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าเมื่อเธออายุได้ 16 ปี โดยผู้อุปการะก็คือกุสุมาและมนตรี ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นพ่อและแม่บุญธรรมในตอนนี้ของเธอนั่นเอง

“อ้าว ลิน มายืนทำอะไรอยู่ตรงนี้เนี่ย”

เด็กสาวหยุดชะงักระหว่างทาง เมื่อเห็นว่า ‘ไพลิน’ น้องสาววัย 9 ขวบของเธอกำลังยืนหลบมุมตรงสุดทางเดินชั้นสองของบ้าน

ไพลินไม่ได้มีปฏิกิริยาตอบกลับของขวัญ แต่ก้มลงไปเก็บตุ๊กตาหมีที่เธอทำหล่นไว้แทน ก่อนจะเดินเข้าห้องนอนของเธอไป

ของขวัญเริ่มชินกับท่าทีของไพลิน เพราะน้องสาวของเธอเป็นแบบนี้มาตลอดตั้งแต่เธอเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ ไพลินคือลูกแท้ๆ ของพ่อและแม่บุญธรรมของเธอ และเธอเป็นสาเหตุที่ทำให้ของขวัญต้องเริ่มฝึกภาษามือ เพราะไพลินนั้นเป็นใบ้มาตั้งแต่เกิด หากจะสื่อสารกับน้องสาวให้เข้าใจเธอก็จำเป็นต้องใช้ภาษามือช่วย อีกทั้งไพลินก็ไม่ได้ไปเรียนเหมือนอย่างเด็กปกติทั่วไป แต่กุสุมาจ้างครูพิเศษมาสอนเธอแทน

เป็นเวลาเกือบๆ สองปีมาแล้วที่ของขวัญออกจากบ้านเด็กกำพร้ามา ความรู้สึกแรกที่เธอได้รู้ว่าจะมีคนรับเลี้ยงเธอ ตอนนั้นของขวัญดีใจเป็นอย่างมาก และบอกกับตัวเองเสมอว่าจะเป็นเด็กดีของกุสุมาและมนตรี เพื่อตอบแทนที่พวกเขารับเลี้ยงเธอพร้อมกับดูแลเธอเป็นอย่างดี

แต่ถึงอย่างนั้นของขวัญก็ยังไม่ได้รู้สึกผูกพันมากมายกับกุสุมาและมนตรีเท่าไหร่นัก ลึกๆ แล้วเธอยังคงรู้สึกว่าพ่อและแม่บุญธรรมของเธอมีท่าทางอึดอัดเป็นบางครั้งที่ต้องอยู่ใกล้เธอ แน่นอนว่าพวกเขาดูแลเธอเป็นอย่างดีทั้งเรื่องอาหารการกิน หรือเมื่อเธอเจ็บป่วยพวกเขาก็มักพาเธอไปหาหมออยู่เสมอ ที่สำคัญกุสุมายังเคร่งเรื่องการมีแฟนกับของขวัญเป็นอย่างมาก เธอสอนของขวัญอยู่เสมอว่าเป็นผู้หญิงไม่ควรชิงสุกก่อนห่าม และของขวัญจะต้องกลับบ้านไม่เกินห้าโมง ห้ามไปที่ไหนหลังเลิกเรียนเด็ดขาด

ดูเหมือนว่ากุสุมาและมนตรีจะเป็นห่วงเป็นใยของขวัญอยู่บ้าง แต่มันก็ยังคงเป็นความรู้สึกที่คลุมเครือสำหรับของขวัญ ทุกครั้งที่เธอสวมกอดกุสุมา แม่บุญธรรมของเธอจะตัวแข็งและรีบผละออกจากเธอทุกครั้งไป แต่ของขวัญก็ไม่ได้อยากเก็บมาคิดมาก เพราะความเป็นอยู่ที่ดีของเธอในตอนนี้ก็เป็นเพราะพวกเขาทั้งนั้น ถ้าพวกเขาไม่ต้องการเธอแล้วจะรับเธอมาเลี้ยงเพื่ออะไร