ฟ้องด้วยภาพ : ก.ไกรศิรกานท์

นิยายสั้นเสียดสีสังคม (Satirize the Society)

โดย : ก.ไกรศิรกานท์
ลิขสิทธิ์ : Magic Time Media
 

ศิริมาศ เข้ารับราชการครูมาได้เกือบสองปีแล้ว หากมีใครสักคนถามเธอว่าระยะเวลาเกือบสองปีที่ผ่านมานั้นมันนานหรือเปล่า เธอก็ยังไม่สามารถตอบใครคนนั้นไปได้อย่างเต็มปาก ไม่ว่าจะเป็นการตอบรับหรือปฏิเสธ ทว่าสิ่งหนึ่งที่เธอสามารถพูดได้เต็มปากก็คือ มัน ‘หนัก’ สมความหมายของคำว่า ‘ครุ’ เสียนี่กระไร

เป็นเรื่องใหญ่พอสมควรที่หญิงสาวตัวเล็ก ๆ อย่างเธอจะต้องไประเหเร่ร่อนอยู่ในดินแดนที่ตัวเองไม่คุ้นชิน ห่างบ้าน ห่างครอบครัว ห่างพ่อแม่พี่น้องและเพื่อนฝูง ทว่าความฝันอันยิ่งใหญ่ของบัณฑิตสาวที่หวังจะไปเป็นครูสอนเด็กน้อยในที่กันดาร ก็ช่วยย่อปัญหาดังกล่าวให้มันหดเล็กลงได้ในพริบตา

โรงเรียนของเธออยู่ห่างประมาณหกสิบกิโลเมตรจากตัวอำเภอซึ่งอยู่ห่างจากตัวจังหวัดอีกประมาณหนึ่งร้อยกิโลเมตร แม้บ้านพักครูที่ทรุดด้วยสังขารจะไม่เอื้อให้เธอยิ้มออกสักเท่าไร หากแต่รอยยิ้มของเด็กนักเรียนก็เปรียบเสมือนโอสถขนานเอกที่ช่วยชุบชีวิตครูสาวผู้อ่อนแรงให้พลิกฟื้นตื่นจากอารมณ์อันแสนหดหู่ได้บ้าง

ต้นเดือนที่แล้ว ท่านผู้อำนวยการได้เรียกให้เธอเข้าไปพบ และพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มเจือจิตวิทยาของผู้ที่คร่ำหวอดในสายงานบริหารว่า

 ‘ครูศิริมาศ ผมมีเรื่องอยากจะให้ครูศิริมาศช่วยสักหน่อย เพราะผมมาพิจารณาดูคุณครูแต่ละท่านในโรงเรียนของเราแล้ว ก็ไม่เห็นว่าจะมีคุณครูท่านไหนถนัดหรือน่าจะทำงานนี้ได้’

‘งานนี้’ ของท่านผู้อำนวยการหมายถึงงานดูแลเด็กพิเศษ ซึ่งเด็กพิเศษในที่นี้ก็หมายถึงเด็กที่มีความบกพร่องในด้านต่าง ๆ ที่เธอรับหน้าที่ดูแลอยู่นั่นเอง ไม่ได้หมายความถึงเด็กอัจฉริยะปัญญาเลิศอย่างที่คนทั่วไปเข้าใจแต่อย่างใด

‘ทางเขตฯ เขาแจ้งมาว่า ให้โรงเรียนแต่ละโรงเรียนในสังกัด นำผลงานเกี่ยวกับระบบการดูแลเด็กพิเศษไปจัดแสดงนิทรรศการที่ตัวจังหวัดในเดือนหน้า… ซึ่งคำว่า ‘เดือนหน้า’ ก็เหลือเวลาอีกแค่สองอาทิตย์นะครับครู เพราะคุณครูก็น่าจะรู้ดีว่ากว่าหนังสือราชการแต่ละฉบับจะคลานผ่านเครื่องสแกนตราครุฑมาถึงมือของผมได้ มันต้องผ่านตะกร้าล้างน้ำมาแล้วกี่รอบ’

ศิริมาศไม่ได้อารมณ์ดีพอที่จะตลกไปกับมุกฝืด ๆ ของผู้บังคับบัญชา จึงทำได้เพียงยิ้มบาง ๆ พอเป็นพิธี พร้อมรับคำสั่งนั้นโดยไม่มีทางเลือก

ตลอดระยะเวลาสองสัปดาห์ที่ผ่านมา เธอก็ได้ใช้ความพยายามอย่างเต็มที่ในการรวบรวมข้อมูล รูปภาพ และผลงานต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับระบบการดูแลเด็กพิเศษ ทั้งที่เป็นส่วนของครูและส่วนของเด็กนักเรียน

พรุ่งนี้เธอจะขออนุญาตท่านผู้อำนวยการออกจากโรงเรียนเร็วกว่าปกติ เพราะเธอกะจะไปจัดป้ายนิเทศแสดงนิทรรศการให้เรียบร้อย เพื่อที่ในวันจริงจะได้ไม่มีปัญหาฉุกละหุกขัดข้อง จัดเสร็จแล้วก็ควักกระเป๋าตัวเองเข้าพักในโรงแรมใกล้ ๆ นั่นแหละ เพราะเธอคงไม่มีแรงพอที่จะขับรถกลับไปอีกเป็นร้อยกว่ากิโลเมตรเป็นแน่