My twin แฝดนิรันดร์ : Merci

นิยายสั้นรักโรแมนติค (Romantic)

โดย : Merci
ลิขสิทธิ์ : Magic Time Media

เช้าวันอากาศดี วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกของนักศึกษามหาวิทยาลัยปี 1 ‘ไชน์’ สาวน้อยวัย 18 สุดสดใส แต่เธอหารู้ไม่ว่าวันนี้แหละ จะเป็นวันที่เปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล

เอี๊ยดดดดด โครมม !! (เสียงล้อรถที่บดไปกับท้องถนนด้วยความแรง)

“ขอโทษครับ เป็นอะไรไหมครับ?” เสียงชายหนุ่มปริศนา

“นิดหน่อยค่ะ” ฉันพยายามลุกขึ้นยืนให้ได้ด้วยตัวเอง พร้อมกับปัดฝุ่นออกจากแขนและขาที่ถลอกไปหมด

“ขอโทษครับ วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรก แล้วผมก็ตื่นสาย เลยรีบขับรถไปคณะ ไม่ทันได้มองเห็นคุณข้ามถนน ขอโทษด้วยจริงๆครับ” ชายหนุ่มก้มหัวยกใหญ่

“ไม่เป็นไรเลยค่ะ เราก็เดินหาตึกเรียน ไม่ได้มองทางเหมือนกัน ถือว่าเราผิดคนละครึ่งละกัน” ฉันตอบยิ้มๆ พลางเอามือปิดแผลถลอกที่แขน

“ให้ผมไปส่งโรงพยาบาลนะครับ” ชายหนุ่มเสนอ พร้อมกับหัวใจที่เต้นแรงตึกตัก ไม่แน่ใจว่าเพราะความตกใจในอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นย่างรวดเร็ว หรือเพราะรอยยิ้มของคู่กรณีกันแน่

“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวเราต้องรีบไปเรียนแล้ว คุณก็รีบไปเถอะค่ะ ไม่ต้องห่วง” ฉันยิ้มตอบ

“งั้น… นี่ครับ มีอะไรก็ติดต่อผมมาได้ตลอดเลยนะครับ” ชายหนุ่มพูดพร้อมกับยื่นกระดาษที่เพิ่งจดเบอร์โทรศัพท์และชื่อ คณะเรียน ของตัวเองเลยไป

“ซัน? ขอบคุณมากนะคะ ไชน์ค่ะ” ฉันรับกระดาษพร้อมกับทำความรู้จัก
.
.
.

หลังจากที่เราทั้งคู่แยกย้ายกันไปเรียนที่คณะของตัวเอง ทั้งคู่ต่างคุ้นหน้าของกันและกันราวกับว่าเคยเจอกันมาก่อน ซันก็เอาแต่นึกถึงรอยยิ้มของคู่กรณีของเขา ไม่ต่างจากไชน์ที่เอาแต่นึกถึงหน้าเหว่อๆของซัน

‘ซันไชน์’ ชื่อคล้องจองกันเลยอะ สงสัยจะเป็นเนื้อคู่ >/////< (ทั้งคู่คิด)
.
.
.
// [ซัน]

ณ โรงอาหาร

“อ้าวไชน์ !?” ผมทักเด็กสาวที่ผมเฉียวไปเมื่อเช้า

“อ้าวซัน กินข้าวที่นี่เหมือนกันหรอ” เด็กสาวยิ้มตอบ

“อื้ม แล้วนี่เป็นไงบ้างอะ ไปหาหมอมาแล้วหรอ” ผมถามเธอด้วยความเป็นห่วง พร้อมชี้ไปที่แผลของเธอที่มีผ้าพันแผลปิดอยู่

“อ๋อ อื้ม เพื่อนไปส่งอะ” เธอตอบยิ้ม คนอะไรยิ้มเก่งชะมัด น่ารักเป็นบ้า

“แล้วนี่มีเรียนต่อไหม” ผมถาม

“ไม่อะ ว่าจะกลับบ้านเลย” เธอตอบ

“งั้นให้เราไปส่งนะ” ผมเสนอตัว

“เฮ้ย ไม่เป็นไร เรากลับเองได้” เธอปัดน้ำใจของผม

“นะ ให้เราทำอะไรไถ่โทษบ้างเถอะ” ผมพยายามคะยั้นคะยอเธอ

“อื้ม ก็ได้” เธอตอบรับ อย่างปฏิเสธไม่ได้
.
.
.

ระหว่างทางกลับหอเธอเราได้คุยกันมากขึ้น ทำให้รู้ว่าเราทั้งคู่มีอะไรหลายอย่างคล้ายๆกัน เราเกิดวันเดียวกัน ชอบอะไรคล้ายๆกัน แล้วคำถามที่เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อเช้าว่าทำไมเราทั้งคู่ถึงรู้สึกคุ้นหน้ากัน มันไม่ใช่ว่าเราไปเจอกันในฝันหรืออะไร แต่เพราะเราเจอกันและกันในกระจก ใช่แล้วเพราะเราทั้งคู่หน้าเหมือนกันมาก จะจริงไหมนะที่เขาว่ากันว่าคนคู่กันหน้าตามักจะคล้ายๆกัน >/////////<