เสือปีศาจ : ตรีเนตร

นิยายสั้นสยองขวัญ (Horror/ Chiller)

โดย : ตรีเนตร
ลิขสิทธิ์ : Magic Time Media

สมัยก่อนปู่ท่านเป็นนายพรานท่านจะชอบเล่าเรื่องการเข้าป่าให้ฟังเสมอ และเล่าด้วยว่ามีเสือสมิงถ้าขึ้นบนห้างกลางป่าแล้วห้ามลงเด็ดขาดจนกว่าจะสว่างไม่ว่าจะมีใครมาเรียก ก็ตามท่านว่าเสือสมิงมันสามารถแปลงร่างเป็นใครก็ได้ เพื่อมาหลอกล่อให้พวกพรานตายใจลงจากนั่งร้านยิงสัตว์แล้วก็เขมือบเสียสิ้น

เสือสมิงเป็นเสือลายพาดกลอนขนาดใหญ่ หรือที่เรียกกันว่าเสือโคร่ง ที่เรียกว่าสมิงก็ด้วยมีวิญญาณคนตายเข้าสิงสถิตอยู่ในร่างของมันจึงกลายเป็นเสือปีศาจ มันเป็นเสือที่ดุร้ายมาก กินคนมานับไม่ถ้วน จนกลายเป็นเสือสมิง เจ้าเสือสมิงตัวนี้ยาวถึงแปดศอก เดิมมันอยู่ในป่าลึกแถบจังหวัดเชียงใหม่ ความดุร้ายของมันทวีความร้ายกาจยิ่งขึ้น ถึงขนาดเข้ามาหากินในหมู่บ้านเข้ากินวัวกินควายของชาวบ้าน แม้กระทั่งสัตว์เล็กสัตว์น้อยก็ไม่เว้น หมูเห็ดเปิดไก่ล้วนเป็นอาหารอันโอชะของมันทั้งสิ้น ชาวบ้านจึงพากันไปหาพรานเดี่ยว ซึ่งมีบ้านอยู่ที่เชิงเขา นัยว่าพรานเดี่ยวเป็นพรานไสยศาสตร์ที่เก่งกล้านัก ไม่เคยหวาดกลัวภูตผีปีศาจเลย ก็เห็นจะมีพรานวัยกลางคนๆ นี้แหละที่จะรับมือกับเสือสมิงยาวแปดศอกตัวนี้ได้

พรานเดี่ยวนิ่งอึ้งอยู่นาน เขาหลับตาทำสมาธิอยู่ครู่หนึ่ง จึงพูดกับผู้ใหญ่สันต์ ซึ่งนำชาวบ้านมาอีกสามคนเพื่อยืนยันเรื่องนี้

“มันเป็นเสือที่ดุและร้ายมาก” พรานพูดพึมพำ

“กินคนมากว่าสิบคนแล้ว ทั้งผู้หญิงผู้ชายที่ตกเป็นเหยื่อของมัน”

“มีทางจะสู้มันได้ไหม….พรานเดี่ยว” ผู้ใหญ่สันต์ถามขึ้นอย่างวิตก

“วัวควายของชาวบ้านมันมาลากไปกินทุกคืน มิหนำซ้ำปืนยิงมันไม่เข้าอีกด้วย”

“ขอเวลาฉันสามวันก่อนก็แล้วกันนะผู้ใหญ่” เขาตอบอย่างใช้ความคิด

“ให้ฉันเตรียมตัวให้พร้อมเสียก่อน แล้วฉันจะไปหาผู้ใหญ่ที่บ้าน”

ผู้ใหญ่รับทราบด้วยความยินดี แล้วขอลากลับไปจะไปคอยพรานเดียวที่บ้าน รอเวลาอีกสามวัน ระหว่างนั้นเองเหมือนกับจะเป็นการท้าทาย เจ้าเสือลายพาดกลอนย่องเข้ามาในหมู่บ้านทุกคืน ลากเอาควายของชาวบ้านไปกิน โดยไม่มีใครกล้าขัดขวางมันเลย จนครบสามวัน พรานเดี่ยวจึงเดินทางเข้าหมู่บ้านมาหาผู้ใหญ่สันต์?

“ฉันเตรียมตัวมาเรียบร้อยแล้ว”

“พรานแน่ใจนะว่าจะยิงมันเข้า” ผู้ใหญ่สันต์ถามด้วยความเป็นห่วง

“ไอ้เสือตัวนี้ยิงไม่เข้านะ”

“ฉันเสกลูกปืนมาแล้ว ทุกนัดรับรองว่ายิงมันเข้าอย่างแน่ ๆ ฉันต้องการคนร่วมทางสองคนรวมทั้งฉันจะเป็นสาม พวกเราจะออกไปตามล่ามันไม่ต้องรอให้มันเข้ามา”

“รอมันที่นี่ดีกว่าพ่อพราน” ผู้ใหญ่คัดค้าน

“มันเข้ามาในหมู่บ้านทุกคืน”

“จะเอายังงั้นก็ได้ แต่ฉันเชื่อว่ามันไม่มาแน่” พรานเดี่ยวพูดอย่างมั่นใจ

เป็นอันว่าพรานเดี่ยวนอนพักอยู่ที่บ้านผู้ใหญ่สันต์ ถึงสามวันสามคืนไม่มีวี่แววว่าเสือสมิงจะย่างกรายเข้ามาอีกเลย คล้ายๆ กับว่ามันจะรู้แกวว่าจะมีคนมาคอยดักฆ่ามันอยู่