หญิงชรา และศาลาริมทาง : มึนงง

นิยายสั้นสยองขวัญ (Horror/ Chiller)

โดย : มึนงง
ลิขสิทธิ์ : Magic Time Media

ค่ำคืนหนึ่ง เมื่อราว 20 กว่าปีก่อน เกิดพายุครั้งใหญ่ที่จังหวัดเชียงราย ฝนฟ้าคะนองซัดถล่มทั่วทั้งจังหวัด น้ำเอ่อท่วมริมถนน ต้นไม้ล้มระเนระนาด บ้านเรือนของประชาชนบางหลังปลิวว่อนไปกับพายุ ทางภาครัฐได้ประกาศเตือนประชาชนให้หลีกเลี่ยงการเดินทางสัญจรในช่วงที่พายุกำลังเข้าถล่ม ไกลออกมาจากตัวเมือง ประมาณ 30 กิโลเมตร พายุกำลังเคลื่อนมาบริเวณหมู่บ้านหนึ่ง ฝนเริ่มพรำลงมาตั้งเเต่ค่ำๆ มีครอบครัวหนึ่งที่เพิ่งย้ายมาจากกรุงเทพ หนีพิษเศรษฐกิจต้มยำกุ้ง กลับมาอยู่บ้านที่เชียงรายทำไร่หาเลี้ยงชีพ บริเวณบ้านมีไร่พืชผลการเกษตร เหน่ง ขวัญ นัด สามพ่อแม่ลูกกำลังนั่งล้อมวงทานข้าวกันอย่างเอร็ดอร่อย

เหน่ง(พ่อ) บอกกับภรรยาเเละลูกชายว่า “พ่อได้ยินข่าวมาตั้งเเต่ก่อนเที่ยง ว่าคืนนี้จังหวัดเชียงรายจะมีพายุเข้า เเต่ยังดีที่หมู่บ้านเราโดนพายุไม่หนักเท่าที่อื่น พ่อฟังวิทยุมาเค้าบอกว่าพายุจะถล่มจนถึงพรุ่งนี้เช้าเลยนะ ยังไงคืนนี้รีบทานข้าว อาบน้ำ เเล้วเข้านอนให้เร็วกว่าปกติเถอะนะ เดี๋ยวถ้าไฟฟ้าดับขึ้นมาอีกจะยุ่งยากไปกันใหญ่”

ฝนพรำลงมาอย่างต่อเนื่อง น้ำเริ่มเอ่อล้นขึ้นมาบริเวณบ้าน ทั้งสามคนรีบจัดการภารกิจส่วนตัว เพื่อเตรียมตัวเข้านอน
เวลาประมาณ 4 ทุ่ม เหน่งเเละขวัญ ทั้งคู่เดินไปส่งนัดเข้านอนที่ห้องนอนส่วนตัวของลูกชายตามปกติ

“นัด คืนนี้ฝนตกหนักมากเลย ลูกไปนอนกับเเม่เเละพ่อมั้ย แม่เป็นห่วงลูกนะ” ขวัญกล่าวชวนลูกชายไปนอนที่ห้องด้วย

“เเม่ครับ ผม 9 ขวบ เเล้วนะครับ แม่ไม่ต้องเป็นห่วงผมหรอกครับ ผมนอนได้ครับแม่” นัดกล่าว

“จ๊ะ ฝันดีนะลูกรัก เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าแม่ทำอาหารโปรดของหนูให้” ขวัญกล่าว ก่อนจะดับไฟในห้องนอนลูก

เหน่งเเละขวัญเดินกลับไปยังห้องนอน ระหว่างที่กำลังเดินกลับไปที่ห้องนอน ตาขวาของขวัญกระตุกราวกับว่าเป็นลางบอกเหตุอะไรบางอย่าง ขวัญรู้สึกไม่ค่อยดีเลย ก่อนที่เหน่งจะปลอบขวัญภรรยาของเขาว่ามันก็เป็นอาการปกติของร่างกาย ไม่ต้องเป็นกังวลอะไรหรอก เหน่งเเละขวัญสองสามีภรรยาจึงเข้านอนตามปกติ หลังจากทั้งสองเข้านอนไปได้ประมาณ 2 ชั่วโมง เวลาประมาณเที่ยงคืน ขวัญตกใจตื่นขึ้นมากลางดึก ได้ยินเสียงเเว่วๆมาจากห้องนอนของลูกชาย คล้ายมีเสียงร้องขอความช่วยเหลือ ขวัญจึงรีบปลุกเหน่ง

“เหน่งๆ รีบตื่นเร็วเข้า เหน่งได้ยินเสียงอะไรมั้ย เหมือนเสียงลูกของเราร้องมาจากห้องนอนเขาเลย” ขวัญพูดกับเหน่ง

“เเม่ พ่อ ช่วยนัดด้วย” เสียงร้องของนัด เริ่มชัดขึ้นเรื่อยๆ

“เเย่เเล้วเหน่ง เร็วเข้า รีบลุกไปดูลูกเร็วเข้า !!” ขวัญบอกเหน่งด้วยความตกใจ หลังจากได้ยินเสียงของนัด