รอคอยวันที่กล้วยไม้บาน  : ไม่เด่น

นิยายสั้นแนวชีวิต ดราม่า (Drama) นิยายสั้นแนวแฟนตาซี (Fantasy)

โดย : ไม่เด่น
ลิขสิทธิ์ : Magic Time Media

‘นี่ผมตายแล้วหรอ’

‘ยัง เจ้ายังมีชีวิตอยู่แค่ตอนนี้หลับไปเท่านั้น แต่ต่อจากนี้เจ้าจะอยากอยู่หรืออยากไป มันขึ้นอยู่กับเจ้าแล้ว แสนดี’

‘ นี่ผม จะอยู่ต่อไปเพื่ออะไรกันนะ’
.
.
.

“ไอ้แสน แสนดี ระวังง!!!”

 ปรี๊ดดด ตูม!

เสียงแตรรถดังไปทั่วท้องถนนตามมาด้วยเสียงของการชนกันอย่างแรงระหว่างรถกับคนที่ชื่อว่านาย จรัสกร หรือ แสนดี ร่างของเด็กหนุ่มได้กระเด็นตามแรงของรถที่ไม่สามารถเบรกได้ทัน บาดแผลตามร่างกายเยอะจนทำให้ของเหลวได้แปรเปลี่ยนเสื้อสีขาวแปรเปลี่ยนเป็นสีแดง

ผู้คนได้มามุงดูร่างของเด็กชายคนนี้ที่เหมือนใกล้สิ้นลมหายใจเต็มที บางคนถ่ายรูป บางคนโทรหารถพยาบาล ตาของเขาหนักอึ้งจนใกล้ปิดและเริ่มเลือนลางทีละนิด เพียงชั่วอึดใจรถตู้คันสีขาวก็มาจอดตามด้วยพยาบาลที่มาช่วยกันปฐมพยาบาล ตอนนี้แสนดีไม่รู้สึกเจ็บเลย เขานั้นเหนื่อยเอามากๆ และเริ่มคิดว่า เขาจะสู้มีชีวิตต่อหรือจะหยุดเดินดี

จรัสกร ที่แปลว่า แสงสว่าง แสงนั้นใกล้จะดับลงเต็มทีแล้ว พ่อกับแม่จะเสียใจมากไหมนะถ้าเขาเกิด ตายไป พี่แสนรักกับไอ้แสนห่วงจะร้องไห้ไหม ไอ้จิ๊บมึงจะโกรธกูไหมที่ชิงตายไปก่อน และไอ้ราม มึงจะรู้สึกเสียใจไหมวะ ที่มึงบอกเลิกกู…

แสงในจรัสกรได้ดับลงพร้อมน้ำตาที่ไหลออกมาจะเพราะเสียใจที่ไม่ได้ใช้ชีวิตหรือดีใจที่ได้หลุดพ้นในความทุกข์กันนะ ผมลืมตาขึ้นมาอีกครั้งเห็นไฟที่บ่งบอกว่าที่นี่คือโรงพยาบาล ทำไมผมไม่รู้สึกเจ็บอะไรเลยนะ มองสำรวจไปรอบๆห้องก็เจอทั้งพ่อ แม่ พี่แสนรัก แสนห่วง ไอ้จิ๊บนั่งกันอยู่ที่โซฟา ผมตัดสินใจลงจากเตียงและตั้งใจจะเดินไปหาพวกเขาแต่ก็ถูกใครคนนึงจับไหล่เอาไว้ เมื่อผมหันหน้าไปก็เจอกับผู้ชายแปลกหน้า เขามาอยู่ในห้องผมได้ยังไง

‘’ดูมีคำถามเยอะเลยนะแสนดี’’  

‘’คุณเป็นใครครับ’’ เขายิ้มให้กลับมา

 ‘’พี่ชื่อ ทัพไท เป็นคนพาเราไปในที่ที่เราอยากไป’’ นี่มันหมายความว่ายังไงกัน

ผมตั้งใจจะถามคำถามอีกแต่ก็มีคนเปิดประตูเข้ามาเสียก่อน ดูจะเป็นคุณหมอ และพี่พยาบาล พ่อแม่พี่น้องและเพื่อนของผมลุกขึ้นเดินผ่านผมตามหมอไปที่เตียงที่มีร่างของผมนอนอยู่

‘’นี่มันเรื่องอะไรกันครับ’’ พี่ทัพไม่ได้ตอบแต่เดินพาผมมาที่ร่างของที่ตอนนี้นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงมีสายระโยงระยางเต็มไปหมด

‘’ลูกชายดิฉันเป็นยังไงบ้างคะหมอ’’ แม่ เป็นห่วงผมด้วยหรอครับ..

‘‘หมอจะขอพูดตามตรงเลยละกันนะครับว่าตัวของคนไข้ได้รับการกระทบกระเทือนอย่างรุนแรงจนทำให้กระดูกทั้งส่วนของร่างกายหักเกือบหมด ถ้าเขามีโอกาสตื่นขึ้นมา’’ หมอบอกว่าถ้ามีโอกาสตื่นขึ้นมา

(คือผมอาจจะต้องตายก็ได้หรอ…)