ความลับของยาย : นักเขียนตัวบี

นิยายสั้นแนวชีวิต ดราม่า (Drama)

โดย : นักเขียนตัวบี
ลิขสิทธิ์ : Magic Time Media

ออมหญิงสาวที่มีความขยันและอดทนและตั้งใจเรียนมาก โดยส่วนตัวนั้นเธอเป็นคนที่เรียนเก่งอันดับต้นๆ ของห้องเลยทีเดียว เธออาศัยอยู่กับยายเพียงสองคน เพราะพ่อแม่ของเธอนั้นแยกทางกันและต่างคนต่างไปมีครอบครัวใหม่ โดยทิ้งเธอเอาไว้ให้ยายเลี้ยงดู แม้แต่เงินพ่อกับแม่ของเธอก็ไม่เคยส่งมาให้เธอใช้เลย ออมจึงต้องรับจ้างทำงานต่างๆ ในหมู่บ้านเพื่อที่จะนำมาเป็นค่าใช้จ่ายต่างๆในครอบครัวของเธอและยาย ยายของเธอนั้นชื่อยายไพร ยายเธอนั้นมีอายุ 55 เธอจึงไม่อยากให้ยายของเธอทำงานหนัก

ยายไพรนั้นเป็นคนที่รักออมมาก แต่แกไม่ค่อยแสดงออกให้ออมเห็น แต่ยายไพรมีนิสัยที่ชอบเล่นการพนันเป็นอย่างมาก เมื่อออมทำงานหาเงินมาได้ออมก็จะแบ่งให้ยายส่วนหนึ่งและอีกส่วนหนึ่งก็จะเก็บเอาใช้จ่าย

ตอนนี้ออมนั้นเธอกำลังศึกษาอยู่ในระดับมหาวิทยาลัยชั้นปีที่สองแล้ว เธอต้องทำงานหนักทุกวันและต้องอดหลับอดนอนเพราะเธอนั้นทำงานที่ร้านอาหารเป็นพนักงานเสิร์ฟ ซึ่งออมนั้นทำมาตั้งแต่เข้าเรียนมหาวิทยาลัยปีที่หนึ่งแล้ว จนตอนนี้ออมเธอรู้สึกชินแล้ว แต่ในที่ทำงานนั้นเธอก็มีเพื่อนที่เรียนห้องเดียวกันนั้นทำด้วยเธอจึงไม่รู้สึกเหงาในการทำงาน ซึ่งเพื่อนที่ทำงานด้วยกันนั้นเธอชื่อเบล ซึ่งออมและเบลนั้นพักอาศัยอยู่ห้องเดียวกันและอยู่ด้วยกันสองคน เวลาไปไหนมาไหนทั้งสองจะตัวติดกันตลอดต่างฝ่ายต่างก็ช่วยเหลือซึ่งกันและกันในเวลาที่คับขัน

ในระหว่างที่ออมเรียนอยู่นั้นเธอก็จะทำงานและส่งเงินไปให้ยายของเธอใช้และเธอจะกลับบ้านเพียงแค่เดือนละหนึ่งครั้ง ซึ่งบ้านเธอกับมหาวิทยาลัยนั้นอยู่กันคนละจังหวัดเธอจึงไม่อยากเสียเงินค่ารถกลับบ้านบ่อยนัก เธอจึงเลือกที่จะส่งเงินกลับไปให้ยายทุกวันอาทิตย์คงจะเป็นทางเลือกที่ดีกว่า
.
.
.

เช้าวันอาทิตย์ในขณะที่ออมและเบลนอนอยู่นั้นจู่ๆเสียงโทรศัพท์ของออมก็ดังขึ้น

“ออมๆ โทรศัพท์เธอดังน่ะ รับสายสิ” เบลพูด

ทันทีที่เบลพูดจบออมก็รีบยื่นมือไปคว้าโทรศัพท์

“ฮัลโหล ว่าไงคะยาย” ออมพูด

“ออม ทำอะไรอยู่หรอลูก อาทิตย์นี้ยายขอเงินเพิ่มอีกสักหน่อยนะ” ยายพูดกับออม

“ได้จ้ะยาย เดี๋ยวหนูโอนให้นะจ๊ะยาย” ออมตอบรับยายอย่างปฏิเสธไม่ได้

ทันทีที่ออมวางสายจากยายแล้วเบลก็รีบถามอย่างทันทีว่า

“นี่ ใครโทรมาอ่ะออม”

“อ่อ ยายฉันโทรมาน่ะ ไม่มีอะไรหรอก” ออมตอบอย่างเลี่ยงที่จะบอกถึงสาเหตุที่ยายโทรมาหา

.
.
.

สายวันนั้นออมก็รีบนำเงินที่จะต้องไปส่งให้ยายพร้อมกับเงินจำนวนหนึ่งที่ตนเองมีส่งไปให้ยายเพิ่มด้วย โดยที่ตนนั้นไปส่งเงินเพียงคนเดียวแล้วให้เบลไปทำงานก่อน เพราะไม่อยากให้ออมรู้ว่ายายของเธอนั้นขอเงินเธอเพิ่ม

“นี่ ไปไหนมาจ๊ะออม” เบลถาม

“ไปส่งเงินให้ยายมาน่ะ พอดีถึงวันที่จะต้องส่งเงินให้ยายแล้วน่ะ ”

หลังจากนั้นทั้งสองคนก็ทำงานกันตามปกติ เมื่อถึงเวลาพักกลางวันเบลจึงชวนออมออกไปทานอาหารข้างนอก

“ออมไปกินข้าวที่ห้างแถวนี้ด้วยกันมั้ย”

“ไม่ดีกว่า พอดีเราไม่อยากใช้เงินเยอะน่ะ เราเลยว่าจะกินข้าวตามสั่งร้านเดิมน่ะ เบลไปเถอะ” ออมพูด

“ก็ได้แล้วเธอจะเอาอะไรมั้ย” เบลถาม

“ไม่หรอกจ่ะ”