ตามหาความสุข

เรื่องสั้นๆ สอนใจ ให้แง่คิด

ชายผู้หนึ่งได้แวะไปหานักบวชผู้ทรงภูมิ เขากล่าวว่า

“ข้ามาขอให้ท่านช่วยแนะนำให้ข้าพ้นจากความทรมานอย่างที่สุด หาไม่แล้วข้าจะต้องเป็นบ้าไปภายในสองสามวันนี้อย่างแน่นอนเลยทีเดียว”

“เรื่องราวมันเป็นเช่นใดล่ะ ท่านจงเล่ามาให้ข้าฟังทีเถอะ” นักบวชกล่าวอย่างสุขุมนุ่มลึก

“เรื่องมันก็มีอยู่ว่า ข้าเช่าห้องเล็กๆ อยู่ห้องหนึ่ง แต่ต้องอยู่ร่วมกันถึงหกคน นอกจากตัวข้าและภรรยากับลูกเล็กๆของข้าอีกสองคนแล้ว ข้ายังมีน้องสาวกับน้องเขย มาขออาศัยอยู่ด้วย เฮ้อ… ทุกๆวัน ไม่ใครก็ใครล่ะที่จะต้องตะโกนด่าใส่หน้ากันเพราะความเครียด ความแออัดยัดเยียด ท่านคิดดู นี่มันนรกชัดๆ นี่ผมจะบ้าอยู่แล้ว”

“อืม… ถ้าข้าแนะนำแล้ว เจ้าจะยินดียอมทำตามทุกอย่างที่ข้าบอกให้เจ้าทำไหมล่ะ?” นักบวชเอ่ยถามขึ้น

ชายผู้คิดว่าตนอยู่ในขุมนรกตอบ “ข้าขอสาบานเลยว่าข้ายินดี”

“ดีมาก… ตอนนี้เจ้ามีสัตว์เลี้ยงอะไรบ้างและมีอย่างละกี่ตัวล่ะ?” นักบวชเอ่ยถามต่อขึ้นมาอีก

ชายผู้นั้นก็ตอบว่า “วัว 1 ตัว แพะ 2 ตัว แล้วก็ไก่อีก 6 ตัว”

“เอาอย่างงี้ก็แล้วกันนะ เจ้าจงเอาสัตว์เลี้ยงทุกตัวเข้าไปไว้ในห้องที่พวกเจ้าอยู่ แล้วสัปดาห์หน้าเจ้าค่อยกลับมาหาข้าอีกครั้งหนึ่ง” นักบวชให้คำแนะนำแก่เขา

ชายผู้น่าสงสารคนนั้นอ้าปากหวอตาค้าง แต่เนื่องจากตนเองได้ให้คำมั่นสัญญากับนักบวชเอาไว้แล้วว่าจะปฎิบัติตามคำสั่งทั้งหมด เขาจึงจำเป็นที่จะต้องปฎิบัติไปตามคำแนะนำนั้น

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป ชายผู้นั้นก็ได้กลับมาหานักบวช แล้วเขาก็โอดครวญว่า

“หมดสิ้นกันแล้วชีวิตนี้ ห้องที่แคบยังกับรูหนูห้องนั้น บัดนี้มันได้กลายเป็นส้วม กลายเป็นถังขยะ มันมีแต่เสียงทะเลาะ มีแต่เสียงก่นด่ากันไปหมด ยิ่งไปกว่านั้นแล้วเสียงของคนมันสู้เสียงของวัว แพะและเสียงของไก่ที่ตีกันตลอดเวลาไม่ไหว และข้าก็ทนไม่ไหวแล้วจริงๆ ได้โปรดท่านจงช่วยข้าด้วยเถอะ”

นักบวชกล่าวว่า “เจ้าจงกลับไปที่บ้านของเจ้า ทีนี้เจ้า จงเอาพวกบรรดาสัตว์เลี้ยงทั้งหมดออกไปเลี้ยงข้างนอกให้หมด”

ชายผู้น่าสงสารรีบวิ่งแจ้นกลับไปยังบ้านของเขา
.
.
.
วันรุ่งขึ้นเขากลับมาหานักบวชอีกครั้ง เขาเดินมาด้วยสีหน้าอันแช่มชื่น พร้อมกันนั้นก็ใส่เสื้อตัวใหม่ที่ดูดีสะอาดสะอ้าน

“ชีวิตของข้าช่างหอมหวานชื่นมื่นและมีความสุขเสียนี่กระไร เมื่อบรรดาสัตว์เหล่านั้นออกไปอยู่ข้างนอกทั้งหมด บ้านมันก็คือสวรรค์ดีๆ นี่เอง มันทั้งสะอาด กว้างขวางและที่สำคัญที่สุดนะท่าน … คือว่ามันเงียบ” เขากล่าวออกมาอย่างคนอารมณ์ดี

ต้องได้เห็น ในสิ่งที่คนอื่นทุกข์กว่าเรา

แล้วเราจะเข้าใจว่า เราช่างมีความสุขเหลือเกิน