เชียงใหม่ – เขียนไข – เค้กส้ม : ไม่เด่น

นิยายสั้นวาย ชาย-ชาย (YAOI)

16:30 แดดหลังฝนที่กำลังอุ่นมาพร้อมกับลมที่โชยมาเบาๆ

‘’เห้ยๆ เรามาเลี้ยงต้อนรับไอ้ภาพกันดีกว่า’’ ดูสภาพกูด้วยไอ้เจล

‘’เลี้ยงไรวะ’’

‘’เอ้า ก็ขนมจีนน้ำเงี้ยวป้าแมวเจ้าเด็ดไง’’ เคยได้ยินแต่ชื่อจะได้กินแล้วเย้ๆ

‘’ไอ้ภาพไม่กินไม่ได้นะเว้ย ไปกินกันนะๆๆๆ’’ เรื่องของฟรี ภาพฝันไม่เคยพลาดนะครับบอกเลย

‘’เออๆ ป่ะๆ’’ เรามาถึงร้านขนมจีนน้ำเงี้ยวป้าแมวเจ้าเก่าสูตรเด็ดที่ไอ้เจลพูดว่า ไม่ว่าใครมาเที่ยวก็ต้องมาลิ้มลอง แล้วมาลิ้มลองในวันที่กูโดนต่อยมาเนี่ยนะ สุดยอดเลย

‘’ป้าแมวครับ เอาขนมจีนน้ำเงี้ยวสูตรเด็ดสามถ้วยครับ!’’

‘’จัดไปไอ้หนุ่ม’’
.
.
.

/เจี๊ยบน้อย

เราทำได้แค่นั่งรอ ผมเลยมองเค้กส้มที่เอาแต่ลูบแก้มแดงๆ จากการโดนต่อย มันเริ่มบวมๆ มานิดๆ นึงด้วย หมดกันเค้กส้มหน้าเละหมดเลย ตอนไปเจอสภาพเหมือนผัดไทตอนรอผมเติมข้าวเลย ใกล้ตายที่มีลมหายใจแท้จริง รอกันได้สักพักขนมจีนน้ำเงี้ยวหอมกรุ่นก็มาเสิร์ฟ แอบห่วงว่าเค้กส้มจะกินได้ไหม กลับกลายเป็นมันกินเสร็จก่อนใคร ไหนใครกันพึ่งโดนต่อยมา

‘’โอ้ยย อิ่ม’’ ไอ้เจลพิงพนักเก้าอี้แถมด้วยตบพุงเบาๆ

‘’ป้าแมวครับเช็คบิลครับ’’ มาทบกันสิมื้อนี้ใครจ่าย

‘’น้ำเงี้ยวสามชาม ชามละ 35 ทั้งหมด 105 จ๊ะ’’

‘’มึงจ่ายนะน้อนเจี๊ยบ’’

‘’อ้าวห่า ทำไมเป็นกูล่ะ’’

‘’เพราะมึงนั่งหัวโต๊ะ’’ เวรกรรมของกูจริงๆ ที่มีเพื่อนอย่างมึง
.
.
.

17:15 พระอาทิตย์เริ่มตกดินพร้อมกับอากาศที่เริ่มเย็น

เราแยกย้ายกันกลับบ้านไอ้เจลคือผู้โชคดีที่ได้ถึงบ้านก่อน เพราะบ้านมันอยู่หน้าหมู่บ้านตอนนี้เลยเหลือแค่ผมกับเค้กส้มที่ตอนนี้เดินไปด้วยกัน คนข้างๆ ผมใส่หูฟังฟังเพลงเหมือนเดิมและมีผมที่แย่งหูฟังมาฟังเพลงด้วยเหมือนเดิม

 ‘’กูชอบเพลงนี้’’  ภาพฝันพูดขึ้นมา เพลงนี้คือเพลง ภาพฝันในจักรวาล พ่อแม่บอกว่ามันคือเพลงที่พ่อแม่เอามาตั้งชื่อให้ผม ผมเลยยกให้ขึ้นหิ้งเพลงโปรด

‘’กูก็ชอบ’’ ผมหันไปมอง เจอแฟนพันธุ์เขียนไขและวานิชด้วยกันเข้าแล้ว

‘’ชอบมึงอะ ลองมาคุยๆ กันดีไหม’’ ผมทำใจที่จะพูดนานมากๆ ครับกว่าจะพูดได้ ผมรู้สึกชอบมันตั้งแต่แรกเห็นที่เลือกเค้กแล้ว เพราะไอ้ภาพฝันดูไม่เด่น แต่ดูพอมองดีๆ มันกลับมีสเน่ห์ที่ดูน่าแกล้ง ดูซื่อๆ บื้อๆ แต่ก็รู้เรื่อง มันมองหน้าผมทันทีที่ผมบอกชอบ เอาวะ ไม่มีใครเคยบอกว่าถ้าบอกชอบแล้วจะนกนี่หว่า ลองดูไม่เสียหาย ถ้าไม่สำเร็จค่อยทำไก๋เป็นฝึกไปจีบสาวแทนละกัน

‘’ชอบตั้งแต่แรกเห็นแล้ว ลองมาศึกษาดูใจกันไหม’’ เอาละ ใส่ให้สุดครับ ตอนนี้พวกเราหยุดเดินและมองหน้ากันและกัน

‘’หำน้อย’’ มันเรียกผม ทำไมกัน!!

‘’มึงตกลงใช่ไหม’’ ตก-ลง-ใช่-ไหม-เค้ก-ส้ม

‘’หำน้อย มึงจะเอาคำพูดพวกนี้ไปจีบใครวะ เชี้ยกูขนลุกเลยอะ เกือบเขินเลยอะ ขอให้จีบสำเร็จนะมึงสู้ๆ กูเข้าบ้านละหำน้อย’’

ผมยืนเดดแอร์อยู่กลางทางระหว่างบ้านมันก็บ้านผม เพลงทิ้งไว้กลางทางของพี่ๆ โปเตโต้มาครับ มันใจเจ็บหนึบๆ

เอาวะ กรุงโรมไม่ได้สร้างเสร็จภายในวันเดียว แต่ไอ้เค้กส้มมันทำให้ผมเดดแอร์ยืนอยู่ตรงนี้ได้ตั้ง 5 นาที แต่ตอนนี้ ผมขอถอนคำพูด ที่ บอกว่ามันฉลาด…ไอ้เค้กส้ม!!