เชียงใหม่ – เขียนไข – เค้กส้ม : ไม่เด่น

นิยายสั้นวาย ชาย-ชาย (YAOI)

เช้าวันตอนมาที่แสนตื่นเต้นกับโรงเรียนใหม่ เขาย้ายมาอยู่กับพี่สาวของพ่อที่มีศักดิ์เป็นป้า สาเหตุที่ย้ายมาเพราะแพ้กรุงเทพที่มีฝุ่นเยอะมากเกินไป เชียงใหม่มีสภาพอากาศที่เย็นสบายตลอดเกือบทั้งวัน เช้านี้ก็เช่นกัน แถวบ้านของป้าเป็นชุมชนที่ทุกๆคนอยู่ใกล้ๆบ้านกันเมื่อถึงเวลา 6 โมงเช้าบ้านทุกบ้านจะเปิดไฟ คุณแม่ทุกบ้านจะมาเตรียมอาหาร จนทั้งหมู่บ้านได้ยินเสียงทำกับข้าวและส่งกลิ่นหอมจนปลุกลูกๆที่หลับใหลให้ตื่น รวมถึงผมด้วย

เวลา 6 โมงครึ่งคือเวลาประจำของคุณป้าที่จะออกมาใส่บาตรด้วย ผู้เคยได้รับรางวัลเด็กดีเด่นเลยต้องทำหน้าที่หลานที่ดี ด้วยการตื่นมาช่วยจัดของใส่บาตร ได้ทั้งบุญกับอากาศที่สดชื่นในตอนเช้า แต่หลานชายของบ้านของคุณป้าฝั่งตรงข้ามหน้าคุ้นๆ เหมือนเคยเจอกันที่ไหนหว่า สีหน้าเขาดูตกใจที่เห็นผมนะ แต่ช่างเถอะ ผมเอาของใส่บาตรไปเก็บและอาบน้ำ แต่งตัว กินข้าวเพื่อเตรียมตัวไปโรงเรียนใหม่ในวันแรก
.
.
.

/ภาพฝัน

07:15 เวลาปกติที่ผมสามารถเดินไปโรงเรียนชิวได้โดยไม่รีบร้อน แต่พอออกมาหน้าบ้านก็เจอหลานป้าตรงข้ามบ้าน ทำไมหน้าคุ้นๆ จังวะ ผมมองหน้าเขาเขามองหน้าผมมองกันและกันนานสองนาน สุดท้ายเขาก็หลบสายตาและนั่งลงใส่รองเท้า ผมเลยเดินไปอย่างไม่ใส่ใจมากนัก ใส่หูฟังเปิดเพลงที่ชอบ

เพลงทุกเพลงของขียนไขและวานิชเหมาะกับบรรยากาศในตอนนี้หมอกบางๆ กับอากาศที่เย็นสดชื่นจากฝนที่ตกไปเมื่อตอนเช้ามืดเพราะเริ่มเข้าเดือนของหน้าฝน ทำให้เพลงโปรดของผมอย่าง “ ภาพฝันในจักรวาล “ ยิ่งน่าฟัง เสียงกีต้าร์ที่มีเสน่ห์บวกไปกับเสียงของพี่โจ้ สาโรจน์ ยอดยิ่งที่ดูเนิบๆ แต่ชวนฟังจนน่าแปลกใจและดันเพราะซะด้วย กลิ่นของธรรมชาติ อากาศที่บริสุทธิ์ทำให้ผมรู้สึกสดชื่นและมั่นใจได้ว่าวันนี้ต้องมีแต่เรื่องดีๆ อย่างแน่นอน
.
.
.

“เห้ย เค้กส้ม” ใครมาตะโกนเรียกกันแต่เช้านะ

“เค้กส้ม!!!!!!!” อะไรกันคนนี้ตะโกนเสียงดังรบกวนชาวบ้านหมด

ผมเดินไปตำหนิไป ไม่ไหวเลยนะเด็กสมัยนี้แต่เมื่อจะก้าวเดินต่อก็ต้องหยุดเพราะมีคนมาแตะตรงไหล่ เมื่อหันไปก็เจอกับหลานของคุณป้าบ้านฝั่งตรงข้ามที่ดูหอบเหนื่อย เหมือนวิ่งมาเลย

“เรารู้จักกันหรอครับ” เขายืนพักหายใจและหันมามองหน้าผม อะไรกัน ทำหน้าอย่างงั้น โจรปะวะ สู้นะเว้ย ท่าราชาถั่วงอก ย๊าห์!!

“เค้กส้ม”

 “ครับ?”

“เค้กส้ม’’

ผมหันมองซ้ายขวา หันหลังมองก็ไม่เจอใคร ใครวะเค้กส้ม

‘’เค้กส้ม’’ เค้กส้ม ส้งติงอะไร

‘’มึงนั้นแหละ เค้กส้ม’’ เขาเอานิ้วชี้มาจิ้มหน้าผากผม เอ๊ะ ไอ้นี่

‘’เฮ้คุณ”

‘’เค้กส้ม’’ เอ้าไอ้คนนี้ แฟนเก่าชอบกินเค้กส้มหรืออะไรวะ

‘’ผมไม่ได้ชื่อเค้กส้มนะ’’

‘’เออๆ ไปโรงเรียนกันเค้กส้ม’’ ยังไม่ได้ทันจะได้เอ่ยคำกล่าวปฏิเสธก็ถูกหลานของป้าบ้านตรงข้ามเอาแขนมาพาดไหล่ให้เดินไปโรงเรียนด้วยกัน

‘’นี่คุณ’’

‘’เจี๊ยบน้อย’’ พูดอะไรกำหนดทอปปิคไม่ได้อ่อวะ

‘’ห้ะ?’’ หน้าผมตอนนี้คงงงเหมือนไก่ตาแตก

‘’เจี๊ยบน้อยคือชื่อของกู ไม่ใช่คุณ’’

‘’หำน้อย’’

‘’เจี๊ยบน้อย’’ แหน๊ ยังจะยอกย้อน