อาจารย์สอนฟันดาบ

เรื่องสั้นๆ สอนใจ ให้แง่คิด

มีหนุ่มคนหนึ่ง เขาอยากจะเป็นนักฟันดาบที่เก่งกาจ

เขาจึงเดินทางไปหาอาจารย์สอนฟันดาบที่เก่งกาจ ให้ช่วยสอนเขาให้เป็นนักฟันดาบที่ยิ่งใหญ่

เขาถามอาจารย์ว่าจะใช้เวลาสักกี่ปี

อาจารย์ตอบว่าประมาณ 7 ปี

เขาชักจะเรร่วน เพราะว่า 7 ปี นี้มันเป็นเวลามิใช่น้อย

ฉะนั้นเขาขอร้องใหม่ว่า เขาจะพยายามให้สุดฝีมือ สุดความสามารถในการศึกษาฝึกฝน ทั้งกำลังกายกำลังใจทั้งหมด

ถ้าเป็นเช่นนี้ จะใช้เวลาสักกี่ปี

อาจารย์ก็บอกว่า “ถ้าอย่างนั้นต้องใช้เวลาสัก 14 ปี”

แทนที่จะเป็น 7 ปี กลายเป็น 14 ปี ฟังดู!

หนุ่มคนนั้นก็โอดครวญขึ้นมาว่า บิดาเขาแก่มากแล้ว จะตายอยู่รอมร่อแล้ว เขาจะพยายามอย่างยิ่ง ให้บิดาของเขาได้ทันเห็นฝีมือฟันดาบของเขาก่อนตาย เขาจะแสดงฝีมือฟันดาบของเขาให้บิดาของเขาชม ให้เป็นที่ชื่นใจแก่บิดา ให้ทันสนองคุณของบิดา จะต้องใช้เวลาสักเท่าไร ขอให้อาจารย์ช่วยคิดดูให้ดีๆ

ท่านอาจารย์ก็บอกว่า
“ถ้าอย่างนั้นต้อง 21 ปี”

นี้มันเป็นอย่างไร ขอให้นึกดู แทนที่จะลดลงมา มันกลายเป็นเพิ่มขึ้นเป็น 21 ปี

หนุ่มคนนั้นจะเล่นงานอาจารย์อย่างไรก็ไม่ได้ เพราะเป็นอาจารย์ จะทำอย่างอื่นก็ไม่ถูก นึกไม่ออก เพราะไม่มีใครจะเป็นอาจารย์สอนฟันดาบให้ดีกว่านี้

ดังนั้นเขาก็ซังกะตายอยู่ไปกะอาจารย์ ด้วยไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดีนั่นเอง
.
.
.
หลายวันต่อมา อาจารย์ก็ใช้งานศิษย์คนนี้ แทนที่จะเรียกไปสอนให้ใช้ดาบฟันดาบ กลับให้ทำครัว ให้ทำงานในครัว ให้ตักน้ำ ผ่าฟืนหรืออะไรก็แล้วแต่ ที่เรียกว่าต้องทำงานในครัว
.
.
.
หลายวันล่วงมา
วันหนึ่ง อาจารย์ผลุนผลันเข้าไปในครัว ด้วยดาบสองมือ ฟันหนุ่มคนนี้ทั้งๆ ที่ยังไม่รู้สึกตัว

เขาก็ต้องต่อสู้ไปตามเรื่องตามราวของเขา ตามที่เขาจะสู้ได้ด้วยใช้อะไรแทนดาบ หรือด้วยมือเปล่าๆ หรืออะไรก็สุดแท้

สองสามอึดใจแล้วก็เลิกกัน อาจารย์ก็กลับไป

.
.
.
แล้วต่อมาอีกหลายวัน เขาก็ถูกเข้าโดยวิธีนี้อีก และมีบ่อยๆ อย่างนี้เรื่อยไป

ไม่กี่ครั้งเขาก็กลายเป็นนักฟันดาบขึ้นมาได้ โดยไม่รู้สึกตัว

จนกระทั่งอาจารย์บอกว่า “กลับไปได้” คือจบหลักสูตรแล้ว

และปรากฏว่า ในเวลาต่อมา ชายหนุ่มคนนี้ก็ได้กลายเป็นนักดาบลือชื่อของประเทศในที่สุด