หลงทางยังหาเจอ แล้วถ้าหลงเธอ…? : ปวริฑ

นิยายสั้นอิโรติค 18+ (Erotic)

ณตอนนี้ คงมีแต่สายฝนและเปลวไฟ ที่สะท้อนเงาของทั้งคู่เป็นพยานให้กับธเนศ ว่าสิ่งที่เขากำลังทำอยู่มาจากความรักภายในจิตใจไม่ใช่ฉวยโอกาส

เมรี แอ่นลำตัว และคลางไม่หยุด เมื่อธเนศเริ่มเร่งจังหวะหนักขึ้น เร็วและถี่ขึ้น พร้อมกับมองที่หน้าของเมรี เพื่อเขาจะได้จดจำครั้งแรกระหว่างเขากับเธอไว้

“โอ้ยยส์! เมย์ ไม่ไหวแล้ว ซีดดส์”

เมรี ดึงคอของชายหนุ่มลงไปจูบด้วยความเสียว

ก่อนที่เขาจะรัวจังหวะสุดท้ายก่อนและกดนิ่งปล่อยน้ำพุ่งเข้าไปในบ่อของเธอ เมรีร่างกายกระตุกแขนกอดรัดธเนศ และปล่อยน้ำอุ่นๆออกมาชโลมน้องชายของเขาเช่นกัน

เมรีความรู้สึกของเธอนั้นเหมือนล่องลอยอยู่ในอากาศ และเธอก็แน่ใจว่าสิ่งที่เธอทำอยู่นั้นเพราะเธอเริ่มตกหลุมรักธเนศ ไม่ใช่อารมณ์และบรรยากาศพาไป
.
.
.

คืนอันเหน็บหนาวกลับกลายเป็นคืนที่อบอุ่นที่ทั้งสองส่งความอุ่นผ่านร่างกายด้วยการกอดให้กันและกันจนถึงเช้า

ลมพัดอ่อนๆหยดน้ำฝนใสๆกระทบกับยอดหญ้าถึงแม้ท้องฟ้ายังมืดด้วยเมฆฝน แต่ก็คงทำให้ทั้งคู่หาทางกลับได้ไม่ลำบาก

ธเนศค่อยๆประคองศีรษะของเมรี ที่ซบอยู่บนหน้าอกของเขา ไปหนุนกับเป้อย่างนุ่มนวลด้วยกลัวว่าเธอจะตื่น กองไฟได้ดับไปแล้วเหลือแต่ควันอ่อนๆลอยขึ้นมา

เขาก้มมองดูนาฬิกา เป็นเวลาเกือบ 6โมงเช้า เขาหยิบกางเกงที่เกือบจะแห้งแล้วมาใส่ และขวดน้ำที่เขาตวงน้ำฝนไว้ตั้งแต่เมื่อคืนก็เต็มทั้งหมดพร้อมจะเดินทาง

“กี่โมงแล้วคะธเนศ”

“หกโมงเช้าอยู่เลยครับ คุณเมย์นอนต่อเถอะเดินทางตอนนี้ก็ยังมืดเดี๋ยวผมเตรียมของให้ เสื้อผ้าก็เกือบจะแห้งแล้วครับ เดี๋ยวผมอาจจะไปหาไก่มาย่างให้คุณเมย์สักตัวหนึงดีไหมครับ”

“บ้าแล้วธเนศพูดเป็นละครช่อง 7 ไม่ได้ฮ่าๆๆ”

ทั้งคู่หัวเราะขึ้นมาพร้อมกัน
.
.
.

เมรีนอนดูชายหนุ่มเตรียมข้าวของและเสื้อผ้าให้เธอ ทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นในใจ สวนทางกับอากาศภายนอกที่หนาวเย็น “ทำไมบทจะเจอใครสักคน ก็มาแบบไม่ทันตั้งตัว” เธอคิดในใจ

“ข้อเท้าคุณเมย์เป็นยังไงบ้างครับ”

เขานั่งลงพร้อมกับจับขาเธอขึ้นมาดู

เมรีรีบดึงเป้ที่เธอหนุนอยู่มาปิดท่อนล่าง เธอมีท่าทางอายเล็กน้อย

ธเนศ เห็นแบบนั้นเขาจึงยิ้มออกมาแบบอายๆเช่นกัน

“คุณเมย์อย่าลงน้ำหนักข้างนี้เยอะนะครับ พยายามลงน้ำหนักไปที่ไม้เท้า ถ้าไม่ไหวก็บอกผมผมจะช่วยประคอง”

ชายหนุ่มบอกเธอขณะนวดยาและพันผ้าให้เธอ