ทีเด็ดปราบเปรต : ตรีเนตร

นิยายสั้นสยองขวัญ (Horror/ Chiller)

คุณปู่ถึงกับสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ ท่านหันควับไปทางต้นเสียง พลันสายตาของท่านก็ปะทะเข้ากับเงาดำ ๆ ของคนหลายคนเดินออกมาจากศาลาหลังใหญ่เบื้องหน้าที่ละร่าง นับได้ 4 ร่าง

ร่างดำ ๆ ของคนเหล่านั้น ออกมายืนเรียงรายที่หน้าศาลา โดยหันหน้ามาทางคุณปู่ แต่ละร่างถูกห่อหุ้มด้วยผ้าสีขาวมองเห็นได้ชัด คุณปู่ยืนตะลึงตัวแข็ง เมื่อรู้ได้ทันทีว่า ร่างที่ยืนตระหง่านอยู่ที่เบื้องหน้าทั้ง 4 ร่างนั้นไม่ใช่คน ท่าได้แต่นึกในใจว่า

“มันเอากูเข้าแล้ว”

ยังไม่ทันที่คุณปู่จะคิดอ่านทำประการใด ร่างทั้ง 4 ร่างก็ได้ยืนตัวสูงขึ้นไป พร้อมเสียงร้องกรี้ดแหลมดังกึกก้องขึ้น ผสมผสานกับเสียงลมที่พัดกระหน่ำอยู่ไม่ขาด ณ บัดนี้ร่างทั้งสี่ สูงเลยล้ำหน้าหลังคาศาลลาขึ้นไปจนคุณปู่ต้องแหงนคอมองด้วยความตื่นตะลึง ดวงตาแดงกล่ำ ลุกโชติดังเปลวเพลิงทั้ง 4 คู่จ้องมองมาที่คุณปู่จดเดียว คุณปู่สูดลมหายใจเข้าเต็มปอดเต็มแรง เพื่อขับไล่ความหวาดกลัว ท่านพยายามระงับจิตใจไม่ให้ไหวหวั่นและเริ่มจัดแจงแก้ผ้าขาวม้าที่คาดเอวออก จากนั้นก็เริ่มวิธีการไล่ผีขนานเด็ดวิ่งได้รับการถ่ายทอดมา กางเกงขาก๊วยตัวเก่งเลื่อนหลุดลงไปกองที่พื้นร่างกายของคุณปู่ตอนนี้ว่างเปล่าปราศจากสิ่งห่อหุ้มใด ๆ ท่านแก้ผ้าล่อนจ้อน ยืนเผชิญหน้ากับพวกผีเปรตอย่างท้าทาย

และแล้วก็วิ่งเข้าใส่ฝูงผีเปรตอย่างบ้าระห่ำ ปากก็ตะโกนก้องสุดเสียง

“เข้ามาเลย ไอ้พวกผีบ้า กูไม่กล้วมึงหรอก”

ได้ผลตามที่คิด ร่างของอสูรทั้ง 4 เมื่อเจอกับคนจริงเช่นนี้ ต่างพากันหันหลังกลับวิ่งหนีแตกฮือไปคนละทิศละทาง แต่คุณปู่ยังไม่หนำใจยืนตะโกนด่า ผีเปรตทั้ง 4 อยู่ไม่ขาดปาก มารู้ตัวอีกทีก็ต่อเมื่อ พระเณรมายืนมุงดูกันอยู่ด้วยความประหลาดใจ ถึงตอนนี้คุณปู่เริ่มรู้สึกตัวแล้วว่า ท่านกลายเป็นตัวประหลาดไปในสายตาของพระเณรเหล่านั้น ท่านจึงเกิดกระดากรีบผละเดินออกจากบริเวณวัดด้วยความอับอาย

ในตอนเช้าขอวันรุ่งขึ้น วีรกรรมของคุณปู่ก็เลื่องลือไปทั่วหมู่บ้าน จนท่านไม่กล้าที่จะออกจากบ้านอยู่เป็นเดือนด้วยความอับอายขายหน้า เพราะผู้ผู้คนต่างก็ร่ำลือกันว่า คุณปู่เมาเหล้าจนไม่ได้สติแก้ผ้าวิ่งรอบวัดอยู่ทั้งคืน ทำเอาพระเณรแตกตื่นไปทั้งวัด ครั้งนั้นปู่บอกว่าจำและเข็ดจนวันตายไม่ใช่เพราะกลัวผีแต่เพราะอับอายผู้คน!